zondag 16 mei 2010 Webmaster 282x gelezen
BERICHT VAN DE OUDERS VAN MIKE: Op maandagavond 19 april 20:10 uur werden we gebeld door Dr. Dalinghaus uit Rotterdam. Er was mogelijk een hartje voor Mike. We waren net terug van een heerlijk weekendje weg met z'n viertjes dus het koffertje van Mike was nog niet weer ingepakt. Snel alles bij elkaar gezocht en de ambulance gebeld! Die waren binnen 10 minuten aanwezig. Ik ben met Mike in de ambulance met zwaailichten en sirenes naar Rotterdam gereden. Binnen een uur waren we daar en werden we opgewacht op de IC afdeling. Daar werden enorm veel buisjes met bloed afgenomen en om 23:00 uur werden we verzocht om naar het Thoraxcentrum te komen want de artsen stonden klaar voor hem. Ondertussen waren mijn man en moeder ook gearriveerd. Daar aangekomen moesten we afscheid gaan nemen van Mike!

Dit was voor ons enorm moeilijk omdat je niet weet of hij het zal overleven of niet ( hij was namelijk al behoorlijk achteruit gegaan in korte tijd ). We hebben een gesprek gehad met de chirurg die hem ging opereren en vertelde ons wat er kon gebeuren. Het werd een lange nacht zonder slaap! Om 02:00 uur liepen mijn moeder en ik over de gang om de 100ste frisse neus te halen en daar kwamen we de man van Eurotransplant tegen met de koelbox en koffers. Dit was een hele bijzondere gebeurtenis omdat je weet dat dit voor Mike is.
Om 06:00 uur kregen we het verlossende antwoord " de operatie is geslaagd, het hartje begon direct te kloppen nadat de klemmen waren verwijderd ". Er viel direct een hele zware last van onze rug en vanaf dat moment begint het nieuwe leven voor Mike. Hij is die middag nog terug gebracht naar het Sophia. Hij zat onder de slangen en draadjes van medicijnen waardoor je bijna geen kind meer zag. Met de dag konden zien dat Mike het goed deed omdat er steeds meer af ging aan toeters en bellen. Na 2 weken was hij overal vanaf en had alleen een lijntje om bloed af te nemen. Hij kreeg weer zin aan eten en je zag een heel ander mannetje tevoorschijn komen.
Op 10 mei heeft hij zijn eerste biopt gehad en tot onze grote vreugde bleek deze helemaal schoon te zijn. We mochten naar huis. Alles werd in werking gesteld zodat we vrijdag 14 mei ( 3,5 week na de transplantatie) naar huis konden. Dit is gebeurd en Mike doet het ontzettend goed. Hij is totaal een ander kind geworden. Helaas mogen we niet weten wie de donor is geweest, we zijn de mensen eeuwig dankbaar en willen dit graag laten weten. Mike heeft weer een toekomst gekregen door hun.

23 april 2007 dat is de dag dat mijn bikkel Demi op de wereld kwam, zo blauw als een smurf. Mijn gevoel zei dat dat niet goed. Ook in de weken daarna zag ik af en toe vage dingen, zo had ze in een keer een blauw beentje, en ook de voeding ging nooit goed. Demi spuugde geregeld en aan de borst had ze het vaak moelijk , ze wilde heel vaak per dag eten steeds kleine beetjes en was ontzettend moe daarna, ze zweette veel en als ze sliep kreunde ze heel erg. Lees verder..
Hartedroom is een uitgave van Stichting Hartedroom.
© 2012 Stichting Hartedroom - alle rechten voorbehouden.